Pólitíkin, peningarnir og forgangsröðunin

Sveit­ar­fé­lög þurfa að sinna ýmsum mik­il­vægum fram­kvæmd­um. Margar þeirra eru lög­bundnar og hvert sveit­ar­fé­lag því skuld­bundið til að leggja fé í þær þótt dýrar reyn­ist. Aðrar fram­kvæmdir eru val­kvæð­ar, fjarri því að vera nauð­syn­legar en mjög fjár­frek­ar. Einni slíkri er að ljúka í Garðabæ um þessar mund­ir, en erfitt er að sjá að hin almenni bæj­ar­búi hrópi húrra fyrir hag­sýni bæj­ar­stjórn­ar­inn­ar. Fram­kvæmdin er fjöl­nota fund­ar­sal­ur, sem er reyndar fyrst og fremst ætl­aður undir bæj­ar­stjórn­ar­fundi. Unnið hefur verið að þessum eina sal árum saman og kostn­að­ur­inn er þegar kom­inn yfir 400 millj­ónir króna. Þarna verður aldeilis hægt að halda dýrð­lega fundi um ábyrga fjár­mála­stjórnun og aðhald í rekstri!

Það er erfitt að sjá fyrir sér hvernig bæj­ar­yf­ir­völd komust að þeirri nið­ur­stöðu að rétt væri að opna bæj­ar­sjóð upp á gátt til að útbúa þennan eina fund­ar­sal. Voru aldrei sett nein mörk um hvað væru eðli­leg fjár­út­lát? Hvað einn salur mætti kosta bæj­ar­búa? Hvarfl­aði þetta aldrei að bæj­ar­full­trú­um, sem láta ekk­ert tæki­færi ónotað til að hreykja sér af agaðri fjár­hags­á­ætlun og vel reknu sveit­ar­fé­lagi? Á sama tíma er reyndar öll áhersla lögð á að bæj­ar­búar greiði eins stóran hluta af kostn­aði við grunn­þjón­ustu og mögu­legt er og eins mikið af annarri mik­il­vægri þjón­ustu og mögu­legt er. Vegna þess að allt kostar og eðli­legt að hver og einn borgi almenni­lega fyrir þá þjón­ustu sem nýtt er hverju sinni, að mati bæj­ar­full­trúa meiri­hlut­ans, sem brátt fá ný sæti í tæp­lega hálfs millj­arðs króna fund­ar­sal.

Gott og vel, sal­ur­inn er „fjöl­nota“, eins og bæj­ar­yf­ir­völd hamra sífellt á, svo hann er ekki ein­göngu fyrir fundi bæj­ar­stjórn­ar­inn­ar. Hvernig sjá bæj­ar­yf­ir­völd nýt­ingu hans fyrir sér? Hverjir geta nýtt sal­inn, hvenær og hversu mikið þurfa þeir að greiða fyrir notk­un­ina? Það fær ekki stað­ist að hver sem er fái aðgang að salnum hvenær sem er án end­ur­gjalds, svo bæj­ar­yf­ir­völd hljóta að hafa mótað skýra stefnu þar um. Er ekki ráð að sú stefna verði lögð fram, svo bæj­ar­búar geti kynnt sér hvernig þeir geta sem best nýtt þessa eign sína?

Bæj­ar­stjórnin hefur vissu­lega verið á hrak­hólum með fund­ar­að­stöðu und­an­farin ár og tíma­bært að bætt sé þar úr. Að þær úrbætur kosti hátt í hálfan millj­arð er hins vegar út í hött og með ólík­indum að sá kostn­aður skuli sam­þykktur af sama meiri­hluta og bregst ókvæða við öllum til­lögum minni­hlut­ans, ef þær kalla á ein­hver fjár­út­lát til lengri tíma. Slíkt er nefni­lega alls ekki í takt við ábyrga fjár­mála­stjórnun bæj­ar­ins, segir meiri­hlut­inn, um leið og hann kvittar upp á reikn­inga vegna rán­dýra fund­ar­sal­ar­ins.

Ætli bæj­ar­búar séu ánægðir með að hafa eign­ast fjöl­nota fund­ar­sal, sem kostar sama og til­laga Garða­bæj­ar­list­ans um hækkun systk­ina­af­sláttar um 5 þús­und krónur á ári – og hefði dugað til að dekka þann aukna kostnað í 40 ár? Ætli börn og ung­menni, sem eiga erfitt með að standa undir kostn­aði við íþróttir og tóm­stund­ir, hugsi hlý­lega til fjöl­nota fund­ar­sal­ar­ins, þegar þau horfa á eftir jafn­öldrum sínum í tóm­stund­irn­ar? Og hvað með for­eldra yngstu barn­anna? Garða­bæj­ar­list­inn vildi halda gjald­skrá leik­skól­ans óbreyttri, til að koma til móts við þann hóp, en það hefði kostað 20 millj­ónir á ári og var auð­vitað alls ekki í takti við hina ábyrgu fjár­mála­stjórn meiri­hlut­ans. Kannski for­eldrar leik­skóla­barna fái fjöl­nota sal­inn lán­að­an, til að bera saman bækur sínar um hvernig þeir geta náð endum saman um næstu mán­aða­mót?

Bæj­ar­yf­ir­völd þurfa að leggja fram allar upp­lýs­ingar um kostnað við nýja, rán­dýra fund­ar­sal­inn. Hvað var gert ráð fyrir að sal­ur­inn kost­aði upp­haf­lega? Hver var áætl­aður hönn­un­ar­kostn­aður og hvar end­aði hann? Hver var áætl­aður fram­kvæmda­kostn­aður og hvar end­aði hann? Hvers vegna? Hver ber ábyrgð?

Við í Garða­bæj­ar­list­anum köllum eftir agaðri fjár­mála­stefnu, fjár­mála­stefnu þar sem kostn­aður við allar fram­kvæmdir er greindur áður en ráð­ist er í verkið og þar sem rúm­lega 400 millj­ónir króna telj­ast há upp­hæð, sama hvert henni er kastað.

sara.JPG